Een Japans perzik-ale van 500 kg afgekeurde perziken

Zeven soorten “afgekeurde perziken”, circa 500 kg per brouwsel

Sankt Gallen is een brouwerij in Atsugi, in de prefectuur Kanagawa, ten zuidwesten van Tokio. Voordat kleinschalig brouwen in Japan werd toegestaan, brouwde en verkocht de brouwerij al ambachtelijk bier in de Verenigde Staten, en haar activiteiten kwamen in een Amerikaans tijdschrift. Dit zou ook de discussie over deregulering in Japan hebben beïnvloed, en in de sector staat de brouwerij bekend als “Jibiru Zero-go” (ambachtelijk bier nr. 0). Ze brouwt geen lagers, alleen ales.

Voor deze “7 Peaches Ale” worden perziken uit de prefectuur Yamanashi gebruikt, een fruitstreek ten westen van Tokio. De grondstof bestaat uit “afgekeurd” fruit dat door vlekken of een slechte vorm niet naar de gewone markt kan. Zeven soorten (Hakuho, Yumeshizuku, Akatsuki, Madoka, Kawanakajima, Yuzora en Sakura) worden gecombineerd, geschild en ontpit, tot puree verwerkt en aan het wort toegevoegd. Per brouwsel gaat er circa 500 kg perziken in, en de brouwerij haalt het aroma uit het fruit zelf in plaats van op aroma’s te vertrouwen.

Waar klimaatverandering “afgekeurd fruit” naartoe stuurt

De brouwerij brouwt dit perzikbier sinds 2011 met onregelmatige tussenpozen. De laatste jaren vallen vooral de schade op door extreme zomerhitte, waardoor het fruit rijpt voordat het groot is geworden, en door zachte winters, waarna overwinterde stinkwantsen gaatjes in het fruit prikken en het sap opzuigen. Volgens betrokkenen is in sommige jaren circa een derde van de geoogste perziken afgekeurd. Dit fruit wordt meestal weggegooid of als veevoer gebruikt, en daarom zouden telers het gebruik als bieringrediënt toejuichen. Naast perziken brouwt het bedrijf ook met ander fruit met uiterlijke gebreken, zoals Shonan Gold-sinaasappelen uit de prefectuur Kanagawa, Japanse peren en appels uit de prefectuur Nagano.

Een geur als nectar en de zuurtegraad rond de pit

Volgens de brouwerij is het bier rijk en sappig, als perziknectar. De geur is die van een rijpe perzik, en naast de zoetheid is er een zuurtje zoals dat van het vruchtvlees rond de pit. Omdat de hoeveelheid fruit de grens overschrijdt waarbij een drank volgens de Japanse accijnswet “bier” mag heten, valt het in Japan officieel onder “happoshu” (schuimende alcoholische drank met weinig mout).

Bij de lancering werd het bier vooral geschonken in de eigen taproom in Atsugi en van het vat op bierevenementen in onder meer Yokohama. De laatste jaren is het op evenementen zo goed verkocht dat er niets overbleef voor flessen, en ook dit jaar was bij de lancering nog niet besloten of er flessen komen. In Europa zal hetzelfde bier moeilijk te krijgen zijn. Toch zal het idee om grote hoeveelheden fruit dat niet aan de norm voldoet te gebruiken en het zonder aroma’s af te werken bekend voorkomen bij lezers die vertrouwd zijn met Belgisch fruitbier. Zie je in een winkel met Japans ambachtelijk bier een fruit-ale, controleer dan de herkomst en de soort van het fruit. Het geeft houvast om te begrijpen welk fruit Japanse brouwerijen gebruiken en waarom.