Een fles die de vlammen overleefde: Sasamasamune belooft herbouw op dezelfde plek

In juni 2026 brak er brand uit bij Sasamasamune Brewery (Sasamasamune Shuzo) in Kitakata, in de prefectuur Fukushima. Kitakata is een stad in de regio Aizu in het westen van Fukushima, in het zuiden van de regio Tohoku. Het vuur sloeg van de brouwerij over naar het aangrenzende woonhuis, dat vrijwel volledig afbrandde, en sake ter waarde van zo’n 25.000 flessen ging verloren. Toen de brand uitbrak, waren directeur Yujiro Iwata en algemeen directeur Kotaro Iwata voor zaken in Tokio. Het gebeurde in een periode waarin sake uit Fukushima veel aandacht kreeg bij de National New Sake Appraisal. Yujiro zei dat het hem speet dat de brand “de opwinding rond de sake van Fukushima had getemperd”.

Overgebleven opslagtanks en vrienden die te hulp schoten

De hoop was gevestigd op de tanks in de opslagruimte, die aan het vuur waren ontsnapt. Drie dagen na de brand kwamen vrienden van andere brouwerijen en sakewinkels in de regio Aizu bijeen en haalden de sake uit de tanks. Door een tyfoon was het in die tijd koel, en de kwaliteit van de sake bleef naar verluidt wonderbaarlijk goed behouden. Sake is gevoelig voor temperatuurschommelingen en wordt normaal gesproken koel bewaard. Die koelte was een van de redenen dat de redding op tijd kwam.

De vastberadenheid achter “1818-2026-”

Op 7 augustus hield Yujiro een persconferentie, bedankte hij iedereen voor de steun en presenteerde hij de gebottelde sake. Het is de laatste sake die in de oude brouwerij is gebrouwen, en op het etiket staat “1818-2026-”. Hij legde uit dat het streepje achter 2026 de wil uitdrukt om ook in de toekomst op dezelfde plek sake te blijven brouwen.

Toen de sake drie dagen later exclusief in de prefectuur Fukushima in de verkoop ging, was hij op diverse plekken snel uitverkocht. Kotaro sprak over zijn blijdschap dat de sake zo goed verkocht, maar ook over het verdriet dat het echt “de laatste sake” is. In een izakaya in de stad Fukushima genoten gasten ervan bij specialiteiten uit Aizu, zoals rauw paardenvlees (sashimi) en Aizu jidori-kip, en sommigen zeiden dat de smaak verandert als je het verhaal kent. Yujiro zegt de overgeleverde sakebereiding en de geschiedenis te willen koesteren en op dezelfde plek een brouwerij te willen bouwen die over 50 of 100 jaar nog bestaat.

Deze “wondersake” werd alleen in de prefectuur Fukushima verkocht en is in Europa dus moeilijk te krijgen. Toch kan het verhaal aanleiding zijn om aandacht te besteden aan sake uit Aizu. Een mogelijkheid is om bij Europese sakespeciaalzaken en webwinkels te zoeken naar de herkomstaanduidingen “Aizu” en “Fukushima” en sake uit Fukushima met elkaar te vergelijken. Volg de lokale combinaties en probeer hem bij gerechten waarin de smaak van de ingrediënten zuiver naar voren komt, zoals een carpaccio van rauw mager rundvlees of gegrilde kip. Het is ook de moeite waard om het nieuws te volgen over hoe de herbouw verloopt en wanneer de nieuwe Sasamasamune gebrouwen wordt.